تازه های سایت:
شترمرغ

در طی سه ماه اول پرورش جوجه‌ها خیلی حساس هستند و در صد تلفات در این سنین خیلی بیشتر از شترمرغ‌های بزرگتر می‌باشد. رعایت بهداشت و تغذیه مناسب از میزان تلفات می كاهد. به محض اینكه جوجه‌ از تخم خارج می‌شود شروع به جذب زرده می‌كند جذب زرده باعث می‌گردد در سه تا چهار روز اول جوجه‌ها به آب و مواد غذایی نیاز نداشته باشند كاهش وزن بدن در طی این چند روز طبیعی‌می‌باشد.

بهتر است یك تا دو روز بعد از تفریخ، تغذیه جوجه‌ها را شروع كرد. جوجه‌های شترمرغ بایستی غذاخوردن را یاد بگیرند آنها قادر به شناسایی غذا در دانخوری نیستند چنانچه مراقبت لازم در این زمان انجام نگیرد جوجه‌ها از گرسنگی تلف می‌شوند دانخوری ها با ارتفاع كم بایستی در سراسر آشیانه وجود داشته باشد تا براحتی در دسترس جوجه‌ها قرار گیرد.

 

تغذیه جوجه شترمرغ :

در طی سه ماه اول پرورش جوجه‌ها خیلی حساس هستند و در صد تلفات در این سنین خیلی بیشتر از شترمرغ‌های بزرگتر می‌باشد. رعایت بهداشت و تغذیه مناسب از میزان تلفات می كاهد. به محض اینكه جوجه‌ از تخم خارج می‌شود شروع به جذب زرده می‌كند جذب زرده باعث می‌گردد در سه تا چهار روز اول جوجه‌ها به آب و مواد غذایی نیاز نداشته باشند كاهش وزن بدن در طی این چند روز طبیعی‌می‌باشد.
بهتر است یك تا دو روز بعد از تفریخ، تغذیه جوجه‌ها را شروع كرد. جوجه‌های شترمرغ بایستی غذاخوردن را یاد بگیرند آنها قادر به شناسایی غذا در دانخوری نیستند چنانچه مراقبت لازم در این زمان انجام نگیرد جوجه‌ها از گرسنگی تلف می‌شوند . دانخوری ها با ارتفاع كم بایستی در سراسر آشیانه وجود داشته باشد تا براحتی در دسترس جوجه‌ها قرار گیرد.
به دلیل اینكه جوجه شترمرغ‌ها فضول هستند توسط انگشتان غذا را در دانخوری به هم می ریزند. رنگ غذا برای جوجه‌ها مهم است و افزودن علوفه سبز خرد شده به غذا اثر مثبت دارد. افزودن كلم ،كاهو، یونجه و هویج و همچنین تخم مرغ سفت شده به غذا مفید است . برخی از پرورش دهندگان جوجه‌های بزرگتر را همراه جوجه‌های جوان پرورش می‌دهند تا طرز غذا خوردن را به آنها یاد بدهند.
جوجه‌های جوان علوفه را به غذای پلت ترجیح می‌دهند . عموماً پرندگان غذای مرطوب را بیشتر از غذای خشك دوست دارند. بایستی توجه داشت غذای مرطوب باعث سوء هاضمه در جوجه‌ها می‌شود. دانخوری‌ها بایستی به طور روزانه تمیز شوند و غذای باقیمانده از دانخوری خارج گردد بعد از اولین تغذیه مدفوع جوجه‌ها بررسی می‌گردد چنانچه اسهال مشاهده گردید بایستی آنتی بیوتیك به آب آشامیدنی یا غذا اضافه نمود.
در طی دوره روز اول جوجه‌ها دان كم مصرف می‌كنند زیرا هنوز از زرده استفاده می‌نمایند جوجه‌ها در شب فعال نبوده بنابراین تغذیه در شب نیاز نیست. مصرف غذا و افزایش وزن بطور مرتب ثبت گردد چنانچه افزایش وزن مشاهده گردید باید نسبت به كاهش میزان غذا یا افزایش فیبر در جیره اقدام‌نمود.

تغذیه جوجه‌ها با علوفه :

جوجه‌ها علوفه سبز را دوست دارند لذا بایستی از علوفه خرد شده در تغذیه آنها استفاده نمود. و روزانه سه تا چهار بار به خوراك آنها افزود. بایستی توجه داشت كه در طی ماه اول فقط از برگ علوفه استفاده شود. و هرگز از ساقه و ریشه در ماه اول استفاده نگردد . چنانچه به عللی استفاده از علوفه سبز ممكن نباشد می‌توان از شبدر و یونجه خشك استفاده نمود .به هر حال چه علوفه خشك یا تر باشد بایستی آن را به قطعات ریز به اندازه 6 میلی متر خرد كرد. میزان استفاده از علوفه با افزایش سن جوجه‌ها افزایش یافته بطوریكه در سن 10 هفتگی به 20% كل غذا می‌رسد . چریدن در یونجه زارها از سن دو هفتگی به بعد به جای تغذیه دستی توصیه می‌گردد جهت جلوگیری از خوردن ساقه‌ها و اشیاء خارجی بایستی مراقبت لازم را مبذول داشت. هنگام بردن جوجه‌ها به مرتع بایستی به نكات زیر توجه داشت:

هنگام بردن جوجه‌ها به چراگاه بایستی دقت كرد كه علوفه چراگاه مرطوب نباشد . چنانچه باران آمده باشد بایستی تا خشك شدن علوفه بردن جوجه‌ها را به تعویق انداخت زیرا علوفه خیس باعث مرگ جوجه‌ها می‌شود چنانچه مراتع برای چریدن جوجه‌ها وجود نداشته باشد ازهفته دوم به بعد بایستی جوجه‌ها را به گردشگاه آورد تا در هوای گرم و آفتابی بدوند حداقل مساحت گردشگاه برای هر جوجه یك متر مربع می باشدو بایستی كاملاً مراقب بود كه گردشگاه از اشیاء خارجی عاری باشد. دانخوری به تعداد كافی در دسترس جوجه‌ها باشد به تدریج كه جوجه‌ها با محیط آشنا شدند می‌توان از تعداد دانخوری ها كاست با افزایش سن جوجه‌ها بایستی گردشگاه را وسیع تر كرد و حصارهای را قدری عقب برد. نوشیدن آب را نیز همانند خوردن غذا به جوجه‌ها یاد داد . رنگی كردن آب با تكه های غذا و همچنین انداختن اشیاء پلاستیكی رنگی به داخل آبخوری جوجه‌ها را به طرف آبخوری می كشاند . ارتفاع آبخوری‌ها نباید زیاد باشد و وجود یك آبخوری به ازای سه دانخوری كافی می‌باشد. آبخوری نباید در معرض نور خورشیدباشد.

تغذیه نیمچه های گوشتی
1-جوجه‌ها نبایستی گرسنه به داخل چمنزارها بیایند و قبل از آن با غذای با انرژی بالا تغذیه گردند.

2- در هنگام شروع چرا بایستی رفتار خوراك خوردن جوجه‌ها در مرتع بدقت زیر نظر گرفته شود.

3-زمان چریدن نبایستی از نیم ساعت و دو بار در روز تجاوز كند پس از آنكه جوجه‌ها به چریدن عادت كردند می‌توان زمان آن را افزایش داد.

4-چنانچه ارتفاع علوفه چراگاه بلند بوده و بویژه دارای یونجه خشبی باشد برای جوجه‌ها مشكل است كه بین برگ و ساقه و یونجه فرق بگذارد لذا ممكن است از ساقه استفاده كرده و به دنبال سنگریزه بگردند. بهتر است ارتفاع علوفه چراگاه از پشت جوجه‌ها بلندتر نباشد.
نیمچه شترمرغ به سنین بین سه ماه تا 14 ماهگی اطلاق می‌گردد هدف اصلی از تغذیه در این مرحله رساندن وزن شترمرغ‌ها جهت كشتار است با افزایش وزن راندمان تبدیل غذا به وزن كاهش می یابد.

تغذیه شترمرغ‌های مادر

تولید مثل در شترمرغ‌های مادر از اهمیت خاصی برخوردار است و درصد باروری، هچ و ماندگاری جوجه‌ها از تخم‌های تولیدی میزان موفقیت در پرورش شتر مرغ مادر را نشان می‌دهد. در تغذیه شترمرغ‌های مادر از ابتدای تولد تا پایان دوره بایستی از پروار شدن آنها جلوگیری كرده و میزان غذای مصرفی تحت كنترل باشد. تغذیه هنگام تخم‌گذاری و فصل غیر تخم‌گذاری متفاوت می‌باشد. در هنگام جفت‌گیری پروتئین جیره افزایش می یابد در دوره تخم‌گذاری شترمرغ‌ها به انرژی و پروتئین بیشتری نیاز دارند. مقادیر مناسب ویتامین و مواد معدنی در باروری تخم‌ها تاثیر مثبت دارد. در فصل غیر تخم گذاری جیره غذایی در حد نگهداری است و از دادن غذای كمتر یا بیشتر خودداری گردد زیرا باعث می‌شود در فصل تولید مثل شترمرغ مادر با مشكل مواجه گردد. روش عملی تغذیه در فصل غیر تولید بالانس جیره با غذاهای حاوی فیبرخام بالا و انرژی و پروتئین پایین است.
هرگز از غذاهای كپك زده و هرگونه غذایی كه در مورد سلامت آن دچار شك هستید در تغذیه شترمرغ استفاده نكنید هرگز نباید به شترمرغ اجازه داد كه وزنی بیش از اندازه داشته باشد كه این اضافه وزن بر روی تولید تخم، نژادگیری، تولید گوشت و كیفیت آن تاثیر منفی دارد.

 


مقالات


طراحی و اجرا توسط وب باکس پورتال